ویتامین B12

وجود این ویتامین در بدن می‌تواند بیماری‌های مشکلات زیر را تا حدی برطرف کند:

• یک بیماری ارثی نادر که با کمبود ویتامین B12 مشخص می‌شود (بیماری ایمرسلوند-گراسبک). ویتامین B12 به صورت تزریقی به مدت 10 روز و سپس تزریق ماهانه برای بقیه عمر برای درمان افراد مبتلا به یک بیماری ارثی که منجر به جذب ضعیف این ویتامین می‌شود، موثر است.
• مسمومیت با سیانید. تجویز هیدروکسوکوبالامین (سیانوکیت)، شکل طبیعی ویتامین B12، به صورت تزریقی با دوز کلی تا 10 گرم احتمالاً یک درمان مؤثر برای مسمومیت با سیانید است. درمان مسمومیت با سیانید با هیدروکسوکوبالامین (Cyanokit) توسط سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) تایید شده است.
• آفت دهان. استفاده از پماد حاوی ویتامین B12 به کاهش درد آفت کمک می‌کند. همچنین، تحقیقات اولیه نشان می‌دهد که مصرف 1000 میکروگرم این ویتامین زیر زبان (به صورت زیر زبانی) ممکن است به کاهش تعداد شیوع زخم شانکر، مدت زمان شیوع و درد ناشی از آفت کمک کند.
• سطوح بالای هموسیستئین در خون (هیپرهموسیستئینمی). مصرف خوراکی ویتامین B12 همراه با اسید فولیک و گاهی پیریدوکسین (ویتامین B6) می‌تواند سطح هموسیستئین خون را کاهش دهد.
• درد عصبی ناشی از زونا (نورالژی پس از ترپتیک). مصرف خوراکی ویتامین B12 یا تزریق لیدوکائین زیر پوست در افراد مبتلا به آسیب عصبی ناشی از زونا، درد را کاهش می‌دهد. تحقیقات دیگر نشان می‌دهد که درد و نیاز به مسکن را کاهش می‌دهد. به نظر می‌رسد افزودن تیامین یا لیدوکائین به درمان نیز خارش را کاهش می‌دهد.
• کاهش حافظه و مهارت‌های تفکر که به طور معمول با افزایش سن رخ می‌دهد. یک مطالعه نشان می‌دهد که مصرف ویتامین B6، اسید فولیک و ویتامین B12 ممکن است به جلوگیری از خراب شدن بخش‌های خاصی از مغز در افراد مسن کمک کند.
• اگزما (درماتیت آتوپیک). تحقیقات اولیه نشان می‌دهد که استفاده از کرم ویتامین B12 دو بار در روز روی ناحیه آسیب دیده به درمان اگزما کمک می‌کند.
• بیماری ریوی که تنفس را سخت‌تر می‌کند (بیماری انسدادی مزمن ریه یا COPD). مصرف ویتامین B12 ممکن است استقامت را در افراد مبتلا به COPD بهبود بخشد.
• سرطان روده بزرگ، سرطان رکتوم. برخی از تحقیقات جمعیتی نشان می‌دهد که افرادی که ویتامین B12 بیشتری در رژیم غذایی خود مصرف می‌کنند، کمتر در معرض خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ یا رکتوم هستند.
• بیماری‌هایی مانند بیماری آلزایمر که در تفکر اختلال ایجاد می‌کنند (زوال عقل). تحقیقات اولیه در افراد مبتلا به بیماری پارکینسون نشان می‌دهد که سطوح بالاتر ویتامین B12 خون با خطر کمتر ابتلا به زوال عقل مرتبط است.
• افسردگی. خوردن بیشتر مواد غذایی حاوی ویتامین B12 با کاهش خطر افسردگی در مردان مسن مرتبط است. سطح پایین این ویتامین در خون زنان باردار با افزایش خطر ابتلا به افسردگی مرتبط است
• دیابت. تحقیقات اولیه نشان می‌دهد که ویتامین B12 ممکن است کنترل قند خون را در افراد مبتلا به دیابت بهبود بخشد.
• درد عصبی در افراد مبتلا به دیابت (نوروپاتی دیابتی). تحقیقات اولیه نشان می‌دهد که ویتامین B12 ممکن است به کاهش درد در افراد مبتلا به این بیماری کمک کند.
• خستگی. شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد دریافت واکسن‌های حاوی 5 میلی‌گرم ویتامین B12 به شکل هیدروکسوکوبالامین دو بار در هفته ممکن است باعث بهبود سلامت عمومی و شادی در افراد مبتلا به خستگی شود.
• تورم (التهاب) کبد ناشی از ویروس هپاتیت C (هپاتیت C). تحقیقات اولیه نشان می‌دهد که تزریق ویتامین B12 به شکل سیانوکوبالامین هر 4 هفته یکبار همراه با مراقبت‌های استاندارد می‌تواند درمان هپاتیت C را بهبود بخشد.
• سطوح بالای چربی به نام تری گلیسیرید در خون (هیپرتری گلیسیریدمی). برخی تحقیقات نشان می‌دهد که مصرف 7.5 میکروگرم ویتامین B12 همراه با 5 گرم روغن ماهی ممکن است در کاهش سطح کلسترول و تری گلیسیرید تام از روغن ماهی به تنهایی مؤثرتر باشد.
• سرطان ریه. برخی تحقیقات نشان می‌دهد که سطوح بالاتر ویتامین B12 در خون ممکن است با افزایش خطر ابتلا به سرطان ریه مرتبط باشد.
• پسوریازیس. تحقیقات اولیه نشان می‌دهد که یک کرم خاص حاوی ویتامین B12 و روغن آووکادو علائم پسوریازیس را به اندازه مراقبت‌های استاندارد کاهش می‌دهد و باعث تحریک کمتر می‌شود.
• روان‌گسیختگی. تحقیقات اولیه نشان می‌دهد که مصرف روزانه ویتامین B12 همراه با اسید فولیک به مدت 16 هفته می‌تواند علائم اسکیزوفرنی مربوط به احساسات و رفتار غیرطبیعی را بهبود بخشد.
• سکته. مصرف مکمل‌های ویتامین B که شامل ویتامین B12 است ممکن است خطر سکته مغزی را در افراد مبتلا به بیماری قلبی کاهش دهد.
• صدای زنگ در گوش (وزوز گوش). تحقیقات اولیه نشان می‌دهد که دریافت این ویتامین ممکن است به بهبود صدای زنگ در گوش در افرادی که سطح ویتامین B12 پایینی دارند کمک کند.
• لخته‌های خونی که در وریدها تشکیل می‌شوند (ترومبوآمبولی وریدی یا VTE). تحقیقات جمعیتی نشان می‌دهد که داشتن سطوح پایین ویتامین B12 ممکن است با افزایش خطر لخته شدن خون در رگ ها مرتبط باشد.